پرش به محتوا
Chapters
  1. به Omarchy خوش آمدید!
  2. شروع به کار
  3. آمدن از Mac یا Windows
  4. ناوبری
  5. نوار بالایی
  6. تم‌ها
  7. کلیدهای میانبر
  8. کلیپ‌بورد یکپارچه و تاریخچه
  9. یادآورها
  10. اعلان‌ها
  11. استخراج متن و دیکته
  12. اسکرین‌شات‌ها و ضبط
  13. تغییر وضعیت‌ها، بیکاری و محافظ صفحه
  14. Omarchy CLI
  15. ترمینال
  16. Neovim
  17. هوش مصنوعی
  18. ابزارهای توسعه
  19. ابزارهای شل
  20. توابع شل
  21. TUIs
  22. رابط‌های گرافیکی
  23. مرورگرها
  24. برنامه‌ها/خدمات تجاری
  25. برنامه‌های وب
  26. بازی
  27. پر کردن PDFها
  28. ماشین مجازی Windows
  29. بسته‌های دیگر
  30. به‌روزرسانی‌ها
  31. دات‌فایل‌ها
  32. افزونه‌های شل
  33. نمایشگرها
  34. صفحه‌کلید، ماوس، ترک‌پد
  35. شبکه
  36. خواب سیستم
  37. احراز هویت سخت‌افزاری
  38. قلم‌ها
  39. پس‌زمینه‌ها
  40. اعلان
  41. برندینگ
  42. تغییرات رایج
  43. ساختن تم خودتان
  44. پشتیبانی از Mac
  45. عیب‌یابی
  46. پرسش‌های متداول
  47. اسنپ‌شات‌های سیستم
  48. امنیت
  49. Omarchy روی...
  50. نصب دوگانه
  51. نصب‌های بدون ناظر

راهنما

ابزارهای توسعه

ویرایشگرهای جایگزین

Omarchy به‌صورت پیش‌فرض با Neovim عرضه می‌شود، اما اگر چیزی کمی رایج‌تر و آشناتر می‌خواهید، می‌توانید منوی Omarchy (Super + Space) را اجرا کنید و گزینه‌های زیر نصب > ویرایشگر را ببینید. در آنجا VSCode، Cursor، Zed، Sublime Text، Helix، Vim و Emacs را فهرست کرده‌ایم. اگر چیزی را که دنبالش هستید پیدا نکردید، نصب > بسته را بررسی کنید و ببینید در یک بسته Arch وجود ندارد یا نه (و اگر نبود، نصب > AUR را امتحان کنید تا AUR را بررسی کنید).

ویرایشگر اصلی vi نیز از همان ابتدا در دسترس است. برای ویرایش یک فایل در ترمینال، vi filename را اجرا کنید.

تطبیق تم برای VSCode، Cursor، VSCodium و Helix ارائه می‌شود.

می‌توانید ویرایشگر پیش‌فرض کل سیستم را در Setup > Defaults > Editor تنظیم کنید.

محیط

Omarchy از راه‌اندازی مجموعه کاملی از محیط‌های توسعه از طریق بخش نصب > توسعه در منوی Omarchy (Super + Space) پشتیبانی می‌کند. البته Ruby on Rails را پیدا خواهید کرد، اما هر سه ران‌تایم اصلی JavaScript (Node.js، Bun، Deno) و همچنین فریم‌ورک‌های محبوب PHP مانند Laravel و Symfony را نیز خواهید یافت. اوه، و Go، Rust، Python، Java، Elixir (با Phoenix)، .NET، OCaml، Zig، Clojure و Scala هم هستند. انتخاب بسیار گسترده‌ای است!

بیشتر این محیط‌ها توسط Mise مدیریت می‌شوند. این ابزاری است که به شما امکان می‌دهد چندین نسخه از یک زبان برنامه‌نویسی را روی یک ماشین نصب و اجرا کنید. مانند rbenv یا rvm برای Ruby یا virtualenv برای Python است، اما برای کلی محیط مختلف کار می‌کند.

برای نصب، مثلاً، Ruby، باید mise use -g ruby را اجرا کنید، که هم Ruby را نصب می‌کند و هم آن را به‌عنوان پیش‌فرض سراسری تنظیم می‌کند. یا، اگر پروژه شما یک فایل .ruby-version دارد، می‌توانید فقط mise i را در ریشه آن پروژه اجرا کنید.

ابزارهای CLI از پیش نصب‌شده

Omarchy ابزارهایی مانند gh، uv و بیشتر ایجنت‌های کدنویسی را از طریق نصب تنبل mise در دسترس قرار می‌دهد. اولین باری که یکی از آن‌ها را اجرا می‌کنید، mise آن را نصب می‌کند. اجراهای بعدی از نسخه نصب‌شده دوباره استفاده می‌کنند؛ آن‌ها در هر بار اجرا بررسی نمی‌کنند که به‌روزرسانی‌ای وجود دارد یا نه.

همچنین می‌توانید پیش‌فرض‌ها را بررسی کنید یا آن‌ها را از قبل نصب کنید:

mise ls --current              # List the tools configured for this directory
mise install gh               # Install one tool now
mise install --include-lazy    # Install all configured tools, including lazy tools

برای به‌روزرسانی ابزارهای نصب‌شده همراه با بقیه Omarchy، omarchy update را اجرا کنید. نام مستعار mup فقط ابزارهای مدیریت‌شده توسط mise را به‌روزرسانی می‌کند. برای افزودن ابزار دیگری به پیکربندی خودتان، از mise use -g <tool> استفاده کنید.

راه‌اندازی Python همچنین uv را از طریق mise نصب می‌کند. حذف محیط توسعه Python، uv را به‌عنوان ابزاری مستقل در دسترس باقی می‌گذارد.

استفاده از نصب خودتان

دستورات mise قبل از ~/.local/bin در PATH قرار می‌گیرند، بنابراین ابزاری که خودتان نصب کرده‌اید، مثلاً با نصب‌کننده خود Claude Code یا Cursor، همچنان نسخه mise را اجرا می‌کند. برنامه‌هایی که از دسکتاپ اجرا می‌شوند نیز دستورات mise را قبل از بسته‌های سیستم پیدا می‌کنند، بنابراین برنامه‌ای که gh را اجرا می‌کند نسخه mise را دریافت می‌کند، حتی اگر github-cli را با pacman نصب کرده باشید، و mise آن نسخه را در اولین بار نصب می‌کند. برای اینکه به‌جای آن از نسخه خودتان استفاده کنید، نسخه mise را در ~/.config/mise/config.toml غیرفعال کنید. برای مثال، اگر خودتان Cursor CLI را نصب کرده‌اید:

[settings]
disable_tools = ["cursor-agent"]

اگر از قبل یک جدول [settings] دارید، ورودی را در همانجا اضافه کنید؛ یک فهرست disable_tools موجود را گسترش دهید، نه اینکه آن را جایگزین کنید. مطمئن شوید نصب شما در PATH قرار دارد. از نام ابزار mise استفاده کنید، که می‌تواند با دستور آن متفاوت باشد: برای مثال، oh-my-pi، omp را ارائه می‌دهد. اجراکننده ایجنت پیش‌فرض نیز Cursor یا Muse نصب‌شده توسط کاربر در ~/.local/bin را ترجیح می‌دهد.

حذف و بازگردانی پیش‌فرض‌ها

حذف پیش‌نصب‌ها باعث می‌شود mise از اعلان‌های ابزار Omarchy برای کاربر شما صرف‌نظر کند، با افزودن آن‌ها به ignored_config_paths در ~/.config/mise/miserc.toml. بازگردانی پیش‌نصب‌ها دوباره آن خط را حذف می‌کند. ابزارهایی که خودتان اعلان می‌کنید، در پیکربندی خودتان یا در mise.toml یک پروژه، در هر صورت به کار خود ادامه می‌دهند. اگر پس از حذف پیش‌نصب‌ها یک ایجنت پیش‌فرض انتخاب کنید یا Python را راه‌اندازی کنید، آن ابزار به پیکربندی خودتان اضافه می‌شود. هر دو فقط برای کاربر شما اعمال می‌شوند؛ کاربران دیگر روی ماشین انتخاب خودشان را حفظ می‌کنند.

Docker

Docker به‌سختی به هیچ معرفی‌ای نیاز دارد. به شما امکان می‌دهد کانتینرهای ایزوله اجرا کنید، و Omarchy همه چیزهای لازم برای اجرای خوب آن را نصب می‌کند، از جمله خود Docker و Docker Compose.

به‌صورت پیش‌فرض کاربر شما در گروه docker نیست. آن گروه عملاً root بدون گذرواژه است - هر چیزی در آن می‌تواند docker run -v /:/host را اجرا کند و کنترل ماشین را به دست بگیرد - بنابراین یک اسکریپت یا وابستگی سرکش که به‌عنوان شما اجرا شود، در غیر این صورت فقط یک دستور با root فاصله خواهد داشت. بنابراین در خط فرمان Docker را با sudo اجرا می‌کنید (sudo docker ps، sudo docker compose up)، و ابزارهای گرافیکی که با دیمون صحبت می‌کنند - VM ویندوز - وقتی به آن نیاز دارند درخواست مجوز می‌کنند. اگر راحتی راه‌اندازی بدون گروه را می‌خواهید و بده‌بستان آن را درک می‌کنید، آن را از راه‌اندازی > امنیت > Docker بدون sudo فعال کنید (یا omarchy-setup-security-sudoless-docker را اجرا کنید)، که پس از یک هشدار شما را به گروه docker اضافه می‌کند؛ سپس docker ساده و نام مستعار d دوباره بدون sudo کار می‌کنند.

می‌توانید پایگاه‌های داده رایج برای توسعه محلی در Docker را با استفاده از نصب > توسعه > Docker DB در منوی Omarchy راه‌اندازی کنید.

GitHub CLI

GitHub CLI به‌عنوان gh برای کار با مخزن‌ها، issueها و pull requestها از ترمینال در دسترس است. gh auth login را اجرا کنید تا در اولین استفاده آن را نصب و احراز هویت کنید، سپس gh repo clone org/repo را برای کلون کردن یک مخزن اجرا کنید. برای کاوش دستورات آن gh --help را اجرا کنید.

برای یک رابط ترمینالی برای pull requestها، ghui را اجرا کنید؛ mise آن را نیز در اولین استفاده نصب می‌کند. Lazygit برای کار با خود Git از پیش نصب شده است.